تشكيلات واتيكان
پيش
از ورود ايتاليهاييها به شهر رم، دستگاه پاپي قريب هزار سال بر مسند قدرت
دنيوي تكيه زده و با استفاده از نفوذ معنوي و مذهبي، همچنان اين قدرت را
براي خود حفظ كرده بود.
امروز نيز،
عليرغم خلع قدرت دنيوي از دستگاه پاپي و دور كردن كليساي كاتوليك از
حكومت، سه ضلع تشكيل دهنده مثلث دستگاه پاپي يعني: پاپ، دولت واتيكان و
مجموعه فرهنگي و هنري كليساي كاتوليك، همچنان پابرجا و مورد توجه انبوه
مردم معتقد به كاتوليسم است.
پاپ، جانشين
پيتر مقدس، از سوي كاردينالهاي داراي تابعيتهاي گوناگون در مجمع محرمانه
كاردينالها (
CONCLAVE
كن كليو) انتخاب ميشود و بدين وسيله سعي ميشود كه مساله انتخاب پاپ جنبه
بين المللي پيدا كند.
پاپ در مسائل
مذهبي كاتوليسم قانون و قاعده وضع ميكند. و به اصطلاح ما فتوي ميدهد و
البته كمتر گرايشي به «اجتهاد» و نوگرايي در دستگاه پاپي به چشم ميخورد.
براي نمونه ميتوان گفت عليرغم نياز طبيعي جوامع بشري، طلاق همچنان از نظر
پاپ جايز نيست كه طبعاً دنياي كاتوليك را با مشكلات اجتماعي، اخلاقي و
جنسي زيادي روبرو كرده است... و يا همچنان ازدواج پدران روحاني و خواهران
راهبه، عليرغم درخواست رسمي و ميل نسل جديد آنها، ممنوع است كه اين نيز
ميدانيد تا چه حدودي مشكل آفرين ميتواند باشد؟... ولي انضباط سخت و قدرت
بي چون و چراي سلسله مراتب كليسا و ضرورت اجراي قوانين داخلي، اجازه
«تخلف ظاهري» را به كسي نميدهد... و متخلف طبق قانون كليسا، از مقام خود
طرد ميشود.
دولت واتيكان
كه بر اساس قراداد «لاتران» در سال 1308 هجري شمسي به وجود آمده در واقع
يك استثناء در سيستم بين المللي است و با توجه به نفوذ آن در ميان صدها
ميليون كاتوليك در سراسر جهان، ميتواند اهميت و نقش خطيري را به عهده
بگيرد.